چنان كه معمول بسيارى از نسخه هاست . در قسمت آيات اعراب كلمه ها تقريبا كامل و در بخشهاى فارسى به هنگام ضرورت و رود برخى از حروف گذاشته شده است . آنچه امتياز اين نسخه به حساب مىآيد نفاست معناست كه به كمال دارد . كهنگى و اصالت متن و واژه هاى ناب بدان امتياز خاصّى بخشيده ، با اين حال برخى سهو و خطاهاى جزئى بر قلم كاتب گذشته است ، كه به يارى نسخه بدلها تصحيح كرده ايم . رسم الخطّ نسخه : پختگى خطّ فارسى اين نسخه تا آن جاست ، كه گاهى آدمى را در قدمتى كه تاريخ آن مىگويد ، به شكّ مىاندازد ، در حالى كه رسم الخطّ و ويژگيهاى نگارشى از قبيل آنچه در زير مىآيد همچنان از كهنگى سخن مىگويند : - آنكه و آنچه بيشتر به صورت انج و انك ، و هر كه و هر چه به شكل هر كى و هرج ، و « چه » استفهام به صورت « چى » ضبط شده است . - شيوهء نگارش « ى » جدا و پيوسته ، بيشتر با دو نقطهء در داخل به صورت / ىّ / و گاهى با دو نقطه در زير به صورت / ي / است . گاهى هم علامت / ء / يعنى نصف به جاى دو / ى / در كنار هم ، ضبط شده است . مثل كلمهء فرماء = فرمايى . - به طور كلّى در بخشهاى فارسى اين نسخه در گذاشتن نقطه ها سخت اهمال شده و بيشتر كلمه هاى منقوط بدون نقطه و گاهى تنها به همراه برخى از نقطه هاى لازم ضبط گرديده و مالاً قراءت پاره اى از واژه ها را ، اندكى دشوار كرده است . - قاعدهء دال و ذال در اين نسخه كليّةً به شيوهء قدما مراعات شده ، و از آن گذشته بمانند برخى برخى از دستنويسهاى كهن ديگر ، در زير حروفى كه مشابه آن در بالا نقطه دارد نقطه يا نقطه هايى گذاشته و فى المثل / د / به صورت / د / ، / ر / به صورت / ر / ، / س / به صورت / س / ، / ص / به صورت / ص / ، / ط / به صورت / ط / ضبط گرديده است . اين قاعده به رسم الخطّ فارسى متن اختصاص ندارد ، بلكه در مورد آيات نيز تقريباً مراعات شده است . در موارد متعدّد قاعدهء مذكور به حرف / ح / ( لابد با قياس به / خ / ) نيز تسرّى يافته و به صورت / ح / نقطه گذارى شده است . مواردى كه احتمالاً در متن زير اين حروف نقطه گذاشته نشده ، بايد به حساب اهمال در نقطه گذارى منظور گردد .